Blog

De drie vakbonden hebben voor maandag 30 januari een algemene stakingsaanzegging ingediend. Aan de reacties in december af te leiden, valt te verwachten dat ze terug bakken kritiek zullen moeten slikken. Hoewel het momenteel bon ton is om zich misprijzend over de vakbonden uit te laten, vinden we het belangrijk om ook eens een alternatieve stem te laten horen. In dit blogstuk argumenteren we waarom er inhoudelijk voldoende redenen zijn, ook voor de jongere generaties, om het werk neer te leggen en op straat te komen. We focussen ons bewust op vier minder gemediatiseerde stakingsredenen, zonder echter hiermee de terechte kritiek op de pensioenplannen te willen minimaliseren.

Dat protectionisme een negatieve connotatie heeft, mag ons niet verhinderen na te denken of een wereld van volledige vrijhandel en voldoende sociale- en milieubescherming wel verzoenbaar zijn. 

Donderdag is het weer zover, het land gaat plat door een algemene staking van de openbare diensten. Openbaar vervoer, scholen, non-profit en de post liggen stil in protest tegen de ‘bric-à-brac’ pensioenhervorming van kersvers minister Van Quickenborne. ‘Word eens volwassen’ zullen velen denken. Maar laten we eens verder kijken dan onze neus lang is, er zijn wel degelijk goede redenen om op straat te komen. We bespreken hier enkele redenen die niet direct met de inhoud van het akkoord te maken hebben, maar toch cruciaal zijn.

Volgens de huidige begrotingsopmaak van Di Rupo I worden de dienstencheques in 2013 een euro duurder gemaakt. Dit blogstuk argumenteert dat de begroting op dit vlak een gemiste kans is om twee redenen. Ten eerste hadden ze beter de fiscale aftrek verminderd of afgeschaft in plaats van de dienstencheques zelf duurder te maken. Ten tweede mocht er ook iets gedaan worden om de situatie van de dienstencheque-werknemers structureel te verbeteren.